Stefan Preusler, LeapLytics CEO'su
İşte tamamen arkasında durduğum bir açıklama: Bugün üretimde olan Power BI risk panolarının çoğu tek bir kararı bile değiştirmiyor. Bir toplantıdan önce açılır, ekranda gösterilir ve tekrar kapatılırlar. Kararlar zaten verilmişti - ayrı bir konuşmada, bir koridorda, bir e-posta dizisinde. Karar Power BI risk gösterge tablosu duvar kağıdıydı.
Uygulamada Gördüğüm ve Kimsenin Yüksek Sesle Söylemek İstemediği Üç Şey
Birincisi: Çoğu risk panosu karar alıcılar için değil, kurucular için hazırlanmıştır. Bu modeli tanıyacak kadar çok müşteri görüşmesine katıldım. Bir iş zekası analisti üç haftasını gerçekten etkileyici bir şey oluşturmak için harcıyor - renk gradyanları, animasyonlu KPI'lar, gözlerinizi kısarsanız risk matrisine yaklaşan bir dağılım grafiği. Gösterişli görünüyor. Sorun şu ki, verilere göre hareket etmesi gereken kişiler - program direktörü, CFO, denetim komitesi başkanı - rehberli bir tur olmadan verileri okuyamazlar. Analitik kabiliyeti göstermek için tasarlanan karmaşıklık, faydalı bir yönetişim aracının tam tersidir.
İkincisi: Etkileşimin olmaması takip sorusunu öldürüyor. Bir risk incelemesindeki en önemli an, birinin "Genel risk puanının sarı olduğunu görüyorum" dediği an değildir. "Hangi spesifik riskler buna neden oldu?" ve "Geçen aydan bu yana daha da kötüleştiler mi?" sorularını sordukları zamandır. Statik bir gösterge paneli - güzel bir gösterge paneli bile olsa - odadaki bu sorulara cevap veremez. Analist takip edeceğine söz verir. Takip başka bir slayt destesine dönüşür. Döngü tekrar eder. Gerçek veri görselleştirme karar verme aracın teknik bir aracı olmadan, soruyu soran kişi tarafından canlı olarak sorgulanabilmesini gerektirir.
Üçüncüsü: Güncelleme temposu bozuldu. Düzenli olarak aylık olarak veya manuel olarak ya da "biri hatırladığında" yenilenen risk gösterge tablolarıyla karşılaşıyorum. Salı günü tırmanan bir risk, bir sonraki ayın üçüncü Perşembe gününe kadar görünmüyor. Bu noktada, gösterge paneli bir risk yönetimi aracı değil, geçmişe ait bir kayıttır. Bu iki şey arasında anlamlı bir fark vardır ve çoğu kuruluş yanlış olanı sessizce kabul etmiştir.
Karşı Argüman - ve Neden Geçerli Değil
En sık duyduğum tepki şu: "Paydaşlarımız gösterge tablolarıyla etkileşime girmek istemiyor. Onlar bir özet istiyorlar." İnsanların buna neden inandığını anlıyorum. Üst düzey liderler meşgul. Muhtemelen birden fazla kez, öğrenmeleri gereken bir araç değil, basit bir tek sayfa istediklerini söylediler.
Ancak bir program direktörünün önüne ilk kez iyi tasarlanmış, gerçekten etkileşimli bir risk matrisi koyduğunuzda ne olduğunu izleyin - bir kadrana tıklayıp orada hangi risklerin bulunduğunu anında görebilecekleri, iş akışına göre filtreleyebilecekleri ve resmin nasıl değiştiğini görmek için bir zaman eksenini kaydırabilecekleri bir matris. Bağlarını koparmıyorlar. İçine eğilirler. "Sadece bir özet istiyorum" tercihi, büyük ölçüde yıllarca çok karmaşık veya ilgilenmeye değmeyecek kadar statik araçların verilmesine verilen şartlı bir tepkidir. Daha az bilgi için doğuştan gelen bir tercih değildir.
Gartner'ın veri ve analitiğin benimsenmesine ilişkin araştırması Gösterge tablosunun kullanılabilirliği ile gösterge tablosuna dayalı karar verme arasındaki uçurumun bir teknoloji sorunu olmadığını, bunun bir tasarım ve kullanılabilirlik sorunu olduğunu sürekli olarak göstermektedir. Araç mevcuttur. Veri mevcuttur. Arıza, bu ikisinin harekete geçmesi gereken kişilere nasıl bağlandığında ortaya çıkıyor.
Aslında Ne Değişmeli
Risk panolarını bir ekran görüntüsünde nasıl göründüklerine göre değerlendirmeyi bırakın. Onları, analist desteği olmadan, canlı bir toplantıda, arama yapması gereken kişi tarafından 30 saniyenin altında hangi soruya cevap verebileceklerine göre değerlendirmeye başlayın.
Somut olarak bu üç anlama gelmektedir:
- Odadaki en az teknik paydaş için tasarım yapın, ekibinizdeki en yetenekli analist değil. Denetim komitesi başkanı bunu tek başına yapamıyorsa, temel veri modeli ne kadar sofistike olursa olsun, birincil amacında başarısız olmuş demektir.
- En başından itibaren etkileşim kurun. Risk çeyreğinden bireysel risk detayına inme, zamana dayalı trend filtreleme ve iş akışı düzeyinde durum görünümleri gelişmiş özellikler değildir - bir ri̇sk yöneti̇mi̇ kontrol paneli̇ yönetişim sürecindeki yerini hak eden bir araçtır. Bu gibi araçlar Power BI için LeapLytics Risk Matrisi tam da yerel görseller bunu kutudan çıkar çıkmaz sağlamadığı için var.
- Aylık yenileme döngüsünü bir özellik değil, bir kusur olarak değerlendirin. Risk verileriniz gösterge panelinizin güncellenmesinden daha hızlı değişiyorsa - ki değişiyor - riski yönetmiyor, geçmişi raporluyorsunuz demektir. Canlı veri kaynaklarına bağlı otomatik yenileme bir lüks değildir; gerçek zamanlı yönetişimi desteklediğini iddia eden bir araç için uygulanabilir minimum standarttır.
Yanıtını Duymak İstediğim Soru
En son ne zaman bir risk panosu - bir konuşma, bir rapor, bir takip e-postası değil, panonun kendisi - kurumunuzdaki bir kararı doğrudan değiştirdi?
Birkaç saniyeden fazla düşünmeniz gerekiyorsa, bunun mevcut kurulumunuz hakkında sahip olduğunuz en dürüst veri noktası olduğunu iddia edebilirim.
Stefan Preusler, risk yönetimi ve proje yönetişimi için Power BI özel görselleri konusunda uzmanlaşmış bir yazılım şirketi olan LeapLytics'in kurucu ortağı ve CEO'sudur. 2020'den beri düzenlenmiş endüstriler için veri görselleştirme araçları geliştirmektedir.
